Ubogi jak lubuszanin

Mieszkańcy Lubuskiego nisko oceniają poziom swojego życia. Potwierdzają to badania prowadzone zarówno w skali kraju, jak i analizy pracowników Wydziału Polityku Społecznej LUW. Liczba osób korzystających z pomocy państwa w regionie, od kilku lat utrzymuje się na podobnym poziomie (ok. 10,5%). Dostrzegając wagę tych problemów Wojewoda Lubuski na początku lipca planuje zorganizować debatę poświęconą kwestii ubóstwa i wykluczenia społecznego na terenie naszego regionu z udziałem przedstawicieli administracji, samorządowców i środowiska naukowego.

Badania prowadzone w kraju, m.in. przez Główny Urząd Statystyczny potwierdzają, że społeczeństwo naszego województwa nisko ocenia poziom swojego życia. Taka sytuacja kształtuje się na przestrzeni ostatnich lat. Z Diagnozy ubóstwa i wykluczenia społecznego zawartej w Krajowym Programie Przeciwdziałania Ubóstwu i Wykluczeniu Społecznemu 2020 wynika, że poczucie zagrożenia ubóstwem lub wykluczeniem społecznym osiągnęło najwyższe wartości właśnie w województwach: lubelskim, lubuskim i świętokrzyskim.

Na sytuację w województwie lubuskim niewątpliwe wpływa sytuacja gospodarcza, rozwój przedsiębiorczości, rynek pracy i zatrudnienie socjalne. Analizy przeprowadzane przez służby wojewody wskazują na utrzymującą się na podobnym poziomie tendencję w zakresie liczby osób korzystających z pomocy społecznej (2011 – 10,8% mieszkańców województwa, 2012 – 10,2%, 2013 – 10,6%).

Podobnie sytuacja wygląda przy analizie głównych przyczyn udzielania świadczeń z pomocy społecznej. Ubóstwo jest jedną z głównych przyczyn korzystania osób i rodzin ze świadczeń pomocy społecznej. Korzystający z pomocy społecznej z tego powodu stanowią 6,8% ogółu mieszkańców województwa (dane za 2013r. – 6,8% – według ustawowych kryteriów pomocy społecznej, w 2011 i 2012r – 6,4%). Drugą z kolei przyczyną jest bezrobocie (6% ogółu mieszkańców województwa). Sytuacja zawodowa członków rodziny ma niebagatelny wpływ na stan jej domowego budżetu, jakość życia, poczucie dobrostanu materialnego,
a w konsekwencji również psychicznego.

Pomimo wzrostu w październiku 2012r. kryteriów dochodowych kwalifikujących osoby i rodziny do uzyskania świadczeń finansowych z pomocy społecznej, liczba osób korzystających ze świadczeń utrzymuje się na zbliżonym poziomie (wzrost z 10,2% w 2012r. do 10,6% w roku 2013).

Możliwości poprawy sytuacji można poszukiwać w programach rządowych i unijnych bezpośrednio lub pośrednio kierowanych do osób ubogich, takich jak przygotowywany „Krajowy Program Przeciwdziałania Ubóstwu i Wykluczeniu Społecznemu 2020". Głównym jego celem jest obniżenie o 1,5 mln liczby osób zagrożonych ubóstwem
i/lub deprywacją materialną i/lub żyjących w gospodarstwach domowych bez osób pracujących lub o niskiej intensywności pracy. Program kierowany jest do najbardziej zagrożonych wykluczeniem grup społecznych, jak osoby starsze, niepełnosprawne, dzieci i młodzież.

Walka z ubóstwem i wykluczeniem społecznym musi się opierać na wzroście gospodarczym i zatrudnieniu oraz nowoczesnej i skutecznej ochronie socjalnej, na co zwrócono również uwagę w unijnych dokumentach. Podejmowane przez rząd RP działania zmierzają w tym kierunku (zmiany w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, założenia do zmian w ustawie o pomocy społecznej).

Dostrzegając wagę tych problemów Wojewoda Lubuski planuje zorganizować na początku lipca debatę poświęconą kwestii ubóstwa i wykluczenia społecznego na terenie naszego regionu z udziałem przedstawicieli administracji, samorządowców i środowiska naukowego.