Radosław Sikorski odwiedzi 14 marca Gorzów

Spotkanie z Radosławem Sikorskim odbędzie się w niedzielę o godz. 11.00 w gmachu biblioteki wojewódzkiej przy ul. Sikorskiego

Radosław (Radek) Tomasz Sikorski (ur. 23 lutego 1963 w Bydgoszczy) – polski polityk, politolog, dziennikarz, minister obrony narodowej w latach 2005–2007 w rządach Kazimierza Marcinkiewicza i Jarosława Kaczyńskiego, senator VI kadencji, poseł VI kadencji, od 2007 minister spraw zagranicznych w rządzie Donalda Tuska, od 1 stycznia 2010 również przewodniczący Komitetu do Spraw Europejskich.

W marcu 1981 w I Liceum Ogólnokształcącym w Bydgoszczy, wówczas noszącym imię Ludwika Waryńskiego, pełnił funkcję przewodniczącego uczniowskiego komitetu strajkowego. Strajk był odpowiedzią na tzw. wydarzenia bydgoskie, w trakcie których funkcjonariusze milicji pobili działaczy NSZZ "Solidarność" na sesji Wojewódzkiej Rady Narodowej. W latach 1981–1989 jako uchodźca polityczny przebywał w Wielkiej Brytanii. Posiada tytuł zawodowy Bachelor of Arts (anglosaski odpowiednik licencjata) uzyskany na kierunku filozofia, nauki polityczne i ekonomia (PPE) w Pembroke College Uniwersytetu w Oksfordzie oraz tytuł zawodowy Master of Arts (odpowiednik magistra) z tej samej uczelni. W 1999 odbył wyższy kurs obrony w Akademii Obrony Narodowej.

W latach 1986–1989 był korespondentem prasy brytyjskiej ("The Spectator", "The Observer") w Afganistanie, Angoli i Jugosławii. W 1987 otrzymał pierwszą nagrodę World Press Photo w kategorii zdjęć reporterskich za zdjęcie rodziny afgańskiej zabitej w bombardowaniu. Od 1990 do 1992 był doradcą Ruperta Murdocha do spraw inwestycji w Polsce. W latach 1990–1991 pełnił funkcję warszawskiego korespondenta "Sunday Telegraph".

Był redaktorem cyklu publikacji analitycznych pt. European Outlook, a także organizatorem konferencji międzynarodowych. Jest autorem książek wydanych w kilku językach, m.in. Prochy Świętych (nt. wojny w Afganistanie), The Polish House – an Intimate History of Poland. Publikował w "Rzeczpospolitej", "National Review", "The Spectator", "The Wall Street Journal", "Sunday Telegraph". Występował jako ekspert w sprawach stosunków międzynarodowych w telewizjach polskich (TVP, TVN24) i zagranicznych (CNN, Fox News, BBC World, Voice of America). W TVP prowadził program pt. "Wywiad Miesiąca", w którym rozmawiał ze znanymi politykami światowymi. Od 2002 do 2005 był członkiem rzeczywistym American Enterprise Institute w Waszyngtonie i dyrektorem wykonawczym Nowej Inicjatywy Atlantyckiej przy AEI.

W 1992 w rządzie Jana Olszewskiego pełnił funkcję wiceministra obrony narodowej, opowiadał się za szybką integracją Polski ze strukturami NATO. W późniejszych latach związany był ze zorganizowanym przez Jana Olszewskiego Ruchem Odbudowy Polski. W wyborach do Sejmu w 1997 kandydował z listy ROP w okręgu bydgoskim, jednak nie uzyskał mandatu i wkrótce potem rozstał się z tym ugrupowaniem.

Od 1 października 1992 do 17 lutego 1995 Wojskowe Służby Informacyjne zainteresowane podwójnym obywatelstwem i wiążącym się z tym ryzykiem podwójnej lojalności inwigilowały Radosława Sikorskiego, nadając akcji kryptonim "Szpak". Teczka z materiałami zgromadzonymi w czasie akcji "Szpak" została odtajniona i upubliczniona przez Radosława Sikorskiego w 2006[1].

W latach 1998–2001 w rządzie Jerzego Buzka był wiceministrem spraw zagranicznych. Zajmował się utrzymywaniem kontaktów z Polonią oraz relacji z krajami Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej. W tym samym okresie sprawował funkcję przewodniczącego Fundacji Pomoc Polakom na Wschodzie.

25 września 2005 został wybrany do Senatu jako kandydat Komitetu Wyborczego Prawa i Sprawiedliwości w okręgu bydgoskim. Kadencję rozpoczął 20 października tego samego roku, w Senacie VI kadencji był członkiem komisji spraw zagranicznych.

31 października 2005 został zaprzysiężony na ministra obrony narodowej w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza, a 14 lipca 2006 w rządzie Jarosława Kaczyńskiego.

5 lutego 2007 podał się do dymisji. W mediach jako przyczynę dymisji sugerowano konflikt z szefem Służby Kontrwywiadu Wojskowego Antonim Macierewiczem. Została ona przyjęta przez premiera Jarosława Kaczyńskiego[2]. Oficjalnie powodem przyjęcia dymisji była negatywna ocena Ministerstwa Obrony Narodowej po przeprowadzeniu przeglądu resortów na przełomie 2006 i 2007, jednakże jeszcze 16 stycznia 2007 przewodniczący Komitetu Stałego Rady Ministrów, minister Przemysław Gosiewski twierdził, że Radosław Sikorski ma poparcie premiera i zostanie w rządzie. Prezydent 7 lutego 2007 odwołał go z urzędu, powołując na ministra obrony narodowej dotychczasowego szefa swojej kancelarii Aleksandra Szczygłę.

12 września 2007 ogłosił, że będzie kandydował do Sejmu z listy Platformy Obywatelskiej z okręgu bydgoskiego. W wyborach, które odbyły się 21 października tego samego roku, otrzymał 117 219 głosów i zdobył mandat posła na Sejm VI kadencji[3]. 2 grudnia 2007 wstąpił do PO.

Wcześniej, 16 listopada tego roku, został powołany na stanowisko Ministra Spraw Zagranicznych w rządzie Donalda Tuska.

W 2010 został jednym z dwóch (obok Bronisława Komorowskiego) kandydatów biorących udział w partyjnych prawyborach o nominację na kandydata w wyborach prezydenckich z ramienia PO.


Nagrody i wyróżnienia
* Nagroda konkursu World Press Photo w 1987[4]
* Nagroda Literacka dla Młodych Pisarzy "The Spectator" i "The Sunday Telegraph"
* Odznaka Zasłużony Działacz Kultury
* Wiktor 2006 w kategorii Najpopularniejszy polityk
* "Człowiek Roku 2005" "Gazety Polskiej"
* Medal "Zasłużony dla Kultury"
* Laur Umiejętności i Kompetencji 2009 przyznawany przez Regionalną Izbę Gospodarczą w Katowicach


Życie prywatne [edytuj]

Syn Jana i Teresy z domu Paszkiewicz. Dziadek Kazimierz Paszkiewicz był kierownikiem szkoły w Łochowie, wuj Stefan Paszkiewicz był uczestnikiem powstania wielkopolskiego i uczestnikiem wojny polsko-bolszewickiej. Brat babki ks. prałat Roman Zientarski był więźniem obozów koncentracyjnych w Dachau i Buchenwaldzie, drugi brat babki ks. infułat Władysław Zientarski był kustoszem biblioteki archidiecezjalnej w Gnieźnie, brat ojca Klemens Sikorski jest znanym gdańskim rusznikarzem.

Jego żoną jest amerykańska dziennikarka i pisarka Anne Applebaum, laureatka nagrody Pulitzera za książkę o Gułagu. Mają dwóch synów: Aleksandra i Tadeusza. Mieszkają w Chobielinie, w pałacyku odbudowanym w latach 1989–1999.

Od 1986 posiadał również obywatelstwo brytyjskie, którego zrzekł się latem 2006.

Wiecej