Dziecko z ""Okna Życia"" znalazło nowych rodziców

W lutym 2011 r. rodzina będąca w trudnej sytuacji zdecydowała się, nie mając możliwości wychowania dziecka, zawierzyć ""Oknu życia"", a tym samym Caritas Diecezjalnej.

Zgodnie z procedurami adopcyjnymi, po upływie 6 tygodni Wydział Rodzinny i Nieletnich Sądu Rejonowego w Gorzowie Wlkp. podjął decyzję o pozbawieniu praw rodzicielskich, co otworzyło drogę adopcyjną dla oczekujących.

Prowadzony przez Caritas Diecezjalny Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy w Gorzowie Wlkp. skontaktował dziecko z kandydatami na rodziców adopcyjnych. Małżeństwo to przeszło pozytywną weryfikację Komisji Kwalifikacyjnej DOAO oraz odbyło 50 - godzinne warsztaty wg programu ""DZIECKO CZEKA…"", uzyskując potrzebne kwalifikacje, zgodnie z obowiązującym stanem prawnym.
Powyższy program został zatwierdzony przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 września 2001 r. w sprawie rodzin zastępczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1284)

Pracownicy Ośrodka uczestniczyli w radości świeżo upieczonych rodziców, życząc całej rodzinie wielu szczęśliwych chwil.

Okno życia - powstało w Gorzów Wlkp.. w dniu 15 października 2009 r. w Domu Generalnym Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego przy ul. Wyszyńskiego 169. Jest specjalnie przygotowanym miejscem, gdzie każda matka może anonimowo zostawić nowonarodzone dziecko, nie narażając ani jego ani siebie na niebezpieczeństwo.

Diecezjalny Ośrodek Adopcyjno - Opiekuńczy znajduje się przy siedzibie Caritas Diecezjalnej, ul. Czereśniowa 15. Czynny jest od poniedziałku do piątku w godzinach 07.00 - 15.00. Tel. 95 722 91 92 lub 600 988 632.


Okno życia to specjalnie przygotowane miejsce, w którym każda matka może anonimowo zostawić nowonarodzone dziecko nie narażając jego lub siebie na niebezpieczeństwo.

Okno matka może otworzyć z zewnątrz. W środku jest miejsce na pozostawienie niemowlęcia. Zamontowane jest tam ogrzewanie oraz wentylacja. Po otwarciu okna uruchamiana jest sygnalizacja, która dyskretnie i bezpiecznie wzywa znajdujących się w pobliżu opiekunów, którymi są zazwyczaj siostry zakonne. Pozostawiony noworodek znajduje się w inkubatorze do czasu przyjazdu pogotowia ratunkowego. Dziecko przechodzi badania w szpitalu, a następnie kierowane jest do pogotowia rodzinnego. Równolegle uruchamiana jest procedura nadania tożsamości i droga adopcyjna[1]. Dzieci z okna mogą prędko trafić do adopcji, a w czasie okresu trwania procedury adopcyjnej - dzięki zgodzie sądu na preadopcję - przebywają już u nowej rodziny, co zapobiega chorobie sierocej.

Pierwsze Okna życia w Polsce otwarte zostało w Krakowie u sióstr nazaretanek przy ul. Przybyszewskiego 39. Powstało w 19 marca 2006. Do marca 2011 uratowano dzięki niemu 14 dzieci. Krakowskie Okno życia jest oznaczone herbem Jana Pawła II i logo Caritas. Idea stworzenia takich miejsc zrodziła się z inicjatywy Wydziału Rodziny Kurii Metropolitalnej oraz Caritas Archidiecezji krakowskiej przed pierwszą rocznicą śmierci Jana Pawła II. Celem stworzenia Okna życia było umożliwienie matkom, które nie mogą lub nie chcą opiekować się swoim nowo narodzonym dzieckiem, anonimowe porzucenie go.

Do końca marca 2011 w 45 oknach życia udało się uratować 33 noworodki.