Dzień służby cywilnej

Z okazji Dnia Służby Cywilnej z pracownikami Lubuskiego Urzędu Wojewódzkiego spotkali się Wojewodowie Helena Hatka i Jan Świrepo oraz Czesław Domalewski Dyrektor Generalny LUW.

Oficjalnie to dzień 11 listopada został ustanowiony Dniem Służby Cywilnej, aby podkreślić znaczenie administracji państwowej. Warto pamiętać, że bez istnienia rzetelnego, profesjonalnego i bezstronnego korpusu służby cywilnej nie mogłoby funkcjonować silne i stabilne państwo.

- Za nami kolejny rok ciężkiej pracy. Owoce naszego codziennego wysiłku widoczne są na zewnątrz. W tym roku musieliśmy walczyć z kilkoma powodziami. Poradziliśmy sobie z nimi tak doskonale, że pomagaliśmy nie tylko mieszkańcom z naszego regionu, ale i tym z innych województw – podkreślała Wojewoda. Helena Hatka podziękowała dyrektorom i pracownikom wszystkich wydziałów.

Jan Świrepo odebrał dokument, z którego wynika, że przepracował zawodowo 45 lat. - Dziękuję wszystkim za dotychczasową współpracę – mówił Wicewojewoda. Spotkanie było okazją do przedstawienia pracownikom Czesława Domalewskiego, który od niedawna pełni funkcję dyrektora generalnego Lubuskiego Urzędu Wojewódzkiego. – Zarządzanie to misja służąca do realizacji określonych zadań. Na nas ciążą głównie obowiązki związane z przestrzeganiem prawa oraz stwarzaniem warunków do rozwoju dla mieszkańców Ziemi Lubuskiej. Za to wszystko chcę Państwu podziękować - mówił Dyrektor.

Na koniec pracownicy urzędu odebrali złote, srebrne i brązowe Medale za Długoletnią Służbę przyznane decyzją Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego. Część osób najbardziej zaangażowanych w codzienną pracę wyróżniona została listami gratulacyjnymi Wojewody.

11 listopada to nie tylko rocznica odzyskania niepodległości. Ten dzień ustawiony również Świętem Służby Cywilnej ma przypominać nam jaką rolę w odbudowie bytu państwowego odegrało stworzenie profesjonalnej służby cywilnej. I jaką funkcję w państwie polskim pełni do dziś. Silne i stabilne państwo nie mogłoby funkcjonować bez działania sprawnego korpusu urzędniczego. Powołanie w II Rzeczpospolitej korpusu służby cywilnej napotykało na obiektywne trudności, związane z pozostałościami po zaborach. Brak własnej państwowości uniemożliwił wtedy wykształcenie własnych rozwiązań dotyczących administracji publicznej. Siłą rzeczy stworzony po 1918 roku model opierał się częściowo na systemach stosowanych w państwach zaborczych. Przyjęta 17 lutego 1922 r. ustawa o państwowej służbie cywilnej obowiązywała przez cały okres II Rzeczypospolitej. Zachowała swoją moc również po wojnie, aż do 1974 roku. Obecnie obowiązująca ustawa daje dwa ważne narzędzia do tworzenia współczesnej administracji. Pierwsze to ocena jakości pracy członków korpusu służby cywilnej (w sensie fachowości, ale też życzliwości wobec obywateli, poczucia odpowiedzialności). Drugi, niezwykle ważny instrument, to system podnoszenia kwalifikacji i indywidualnego rozwoju zawodowego.