Od 49 lat, na pamiątkę otwarcia Teatru Narodów w Paryżu 27 marca 1957 roku, obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Teatru. Święto teatru ustanowiono w 1961 roku podczas 9. światowego kongresu Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (International Theatre Institute - ITI) w Helsinkach. Od tego czasu jest to szczególny dzień dla ponad stu narodowych ośrodków ITI na całym świecie.
Obchody mają na celu realizację statutowych zobowiązań ITI, tj. promocję i międzynarodową wymianę informacji na temat teatru, współpracę ludzi teatru oraz uświadomienie społeczeństwa o roli sztuki i artystycznej kreacji w życiu. Co roku 27 marca rozsyłana jest, tłumaczona na ponad 20 języków, wiadomość odezwa od wybitnego człowieka teatru, w której zawarte są przemyślenia na temat teatru. Ponadto odbywają się spotkania, sympozja i przedstawienia poświęcone jego znaczeniu i problemom.
Od trzech lat Polski Zarząd Międzynarodowego Instytutu Teatralnego przyznaje rokrocznie nagrody im. Stanisława Ignacego Witkiewicza. W pierwszej edycji otrzymali je: Biserka Rajcić (serbska tłumaczka Gombrowicza, Witkiewicza, Mrożka, Różewicza, Grotowskiego, Kantora), Teatr Dnia Ósmego (za popularyzację kultury polskiej za granicą) oraz Urszula Aszyk (za teatralną książkę roku Corrale de comedias).
Do obchodów Międzynarodowego Dnia Teatru włączyły się już m.in. Teatr Lalek Pleciuga w Szczecinie, Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, Teatr Nowy w Łodzi, Teatr Studio w Warszawie.
W tym roku, z okazji 49. Międzynarodowego Dnia Teatru, odczytane zostanie orędzie Judi Dench, 75-letniej wybitnej brytyjskiej aktorki teatralnej, filmowej i telewizyjnej, zdobywczyni Oskara, dwóch Złotych Globów oraz dziewięciu statuetek Brytyjskiej Akademii Sztuk Filmowych i Telewizyjnych (BAFTA):
Międzynarodowy Dzień Teatru stanowi okazję, by czcić Jubilata w całej jego różnorodności. Teatr jest źródłem rozrywki i natchnienia, ma moc zbliżania kultur i społeczeństw rozsianych po świecie. Ale ma też inne właściwości: może przekazywać wiedzę. Przedstawienia grane są wszędzie, nie tylko w miejscach przypisanych im tradycją. Z teatrem spotykamy się w afrykańskiej wiosce, u stóp gór Armenii, na wysepkach Pacyfiku. Wystarczy tylko przestrzeń i publiczność. Teatr zmusza nas do śmiechu i płaczu, uczy refleksji. Przedstawienie to efekt zbiorowego wysiłku. Na pierwszym planie znajdują się aktorzy, ale za nimi kryje się ogromna grupa ludzi, których nie widać. Są nie mniej ważni, a ich umiejętności niezbędne dla realizacji widowiska. Oni także mają udział w sukcesach i triumfach, gdy te szczęśliwie się zdarzają. Dwudziesty siódmy marca jest oficjalnym Świętem Teatru. Ale przecież każdy wieczór powinien być takim świętem, jeśli ma przetrwać tradycja bawienia, uczenia i nakłaniania widzów do refleksji. Bo bez publiczności przecież nie moglibyśmy istnieć.
Międzynarodowy Dzień Teatru będzie obchodzony także na gorzowskiej scenie.
Podczas wieczoru zostaną ogłoszone wyniki plebiscytu na najpopularniejszego aktora gorzowskiej sceny, a zwycięzca otrzyma Pierścień Melpomeny. Ponadto po raz pierwszy zostanie wręczona Melpomena przyznana przez widzów. Z okazji święta teatru zostanie otwarta także wystawa Teatr widziany włosem, będąca pokazem kunsztu perukarsko-fryzjerskiego Alfredy Nowak, której fryzury tworzą teatralnych bohaterów od ponad 35 lat.
To nie koniec programu na 27 marca. Teatr im. Juliusza Osterwy zaprasza na ucztę ze spektaklem Nie-boska komedia w reżyserii Krzysztofa Prusa.
Komentarze